* ( 513 - تولد شيخ على حيدر ، مجيراوى نجفى ) * وى فرزند شيخ محمد على بن حيدر بن خليفهء منتفكى است كه پدرش شيخ محمد على ( كه او را شيخ على هم مىگويند ) از علما بوده و كتابى بنام « وافية الاصول » در سنه 1229 تأليف نموده . و خود صاحب عنوان هم از علماء عصر خويش بوده ، و همانا در پانزدهم ماه رمضان المبارك اين سال - چنان كه در « الذريعة 6 : 159 » با تاريخ پدرش نوشته - مطابق ( . . . ) جوزا ماه برجى ؛ متولد شده و بكلمات ( شيخ على بن حيدر ) و ( شيخ على حيدر ) و ( شيخ على شروقى ) شهرت گرفته ، و در نزد شيخ انصارى درس خوانده چندان‌كه از اجلاء تلاميذ آن بزرگوار بشمار آمده ، و « حاشيه‌ئى بر فرائد » آن استاد راد نوشته در دو جلد كه دويمى آنها نزد احفادش موجود است ، و اولش از حجيت قطع تا مبحث اقل و اكثر مىباشد . و هم وى ارجوزه‌ئى در تجويد دارد كه آن را در يك شب در سوق الشيوخ بنظم آورده ، در « الذريعة 1 : 468 » فرمايد كه وى آن را براى دفع تعيير مفتى آنجا بنظم آورده كه او گفته علماء شيعه بهره‌اى از تجويد ندارند ، و گويا او از احوال ائمهء قرائت كه آنها را بدور سبعه مىگويند غافل بوده و اطلاعى از تشيع چهار نفر از آنها ( عاصم و ابو عمرو و حمزه و كسائى ) نداشته ، انتهى . و او در سنه هزار و سيصد و چهارده وفات كرده و حمل بنجف گرديد ، و آنجا در راهرو در طوسى از صحن شريف دفن شد ، و فرزندانى از وى بازماند : يكى شيخ جواد كه هم از اهل علم بوده ، و جلد اول « حاشيهء فرائد » پدر خود را استنساخ نموده و در 13 ذىالقعدهء سنه 1314 از آن فارغ شده ، و ديگر شيخ باقر كه در ( 1333 ) بيايد .